Nog meer Jurassic Park
Door: Fred
Blijf op de hoogte en volg Fred
16 December 2025 | Madagascar, Antananarivo
Nog meer jungle
Het is hier echt heel stil. Geen dorpje. Alleen een paar mensen die toezicht houden op de “ lodge”Zij wonen in een apart huisje. Er zijn ook geen andere bezoekers.
Savonds zien we nog een Kameleon op een tak zitten en er komt een grote nachtvlinder onder het afdak zitten. Het is de grootste soort nachtvlinder in Madagascar: ca 15 cm spanwijdte.
De volgende morgen bij het ontbijt komt er een grote grijze vogel een kijkje nemen. Het is een Blue Coua. Het is een geduchte jager op gecko’s en op kameleons en kikkers en insecten.
Hij hopt tussen de bladeren van tak op tak. Als ik dichterbij loop om een foto te nemen verdwijnt hij dieper in de boom.
Dan gaan we met de boot een halve kilometer varen om daar te snorkelen bij de rotsen. Er stroomt een flinke rivier in zee dus het water is niet echt helder. Maar er is wel veel vis. Er zijn rotsen die gedeeltelijk begroeid zijn met zachte koralen en er zijn ook wat grote koraalformaties. Toch mooi om te zien hoeveel vissen er zijn als ergeen vissers elke dag aan het werk zijn. Ook vissen die geliefd zijn voor consumptie zie ik hier. Verder zie ik drie keer een kleine blauwe rog. Die zoeken bescherming half onder rotsen. Een mooie rifbaars jaagt een andere vis weg en ziet dan opeens mij en schiet heel snel terug onder een groot koraalblok.
“Oppassen voor de zee-egels” had de gids gezegd. Nou, wat een grote en prachtige zee-egels zie ik hier. Hun glanzend zwarte stekels lijken op naalden. Ze zijn wel twintig centimeter lang en ze kunnen individueel bewegen. Bovenop de zee-egel zijn allerlei lichtgevende “lampjes” in verschillende kleuren. In het midden is een orange/rode vlek die eruitziet als een opening. Ook dat geeft licht. Er zit een donkere rand omheen en daaromheen zit een kring van kleine blauwe “led” lichtjes. Dan zit er nog een tweede ring van heldere witte “led” lichtjes op een centimeter of vijf van de orange vlek. Er zijn vijf van zulke wittelampjes. Ze fonkelen als sterretjes. Het diepzwarte dier geeft dus drie verschillende kleuren licht af. De geometrie is mathematisch perfect. Het lijkt haast wel een UFO. Ik zie er een paar honderd in water dat maar een meter diep is. Opnieuw krijg ik het gevoel of ik in een jurassic tijd terug ben, waarin de zeebodem bevolkt werd door vele soorten prehistorische dieren
Ik ga altijd op reis met een duikbril en een snorkel en een paar lichtgewicht zwemvinnen.Iedere keer dat ik ergens ga snorkelen of duiken ben ik weer verbaasd over de wonderen van vormen en kleuren en de bewegingen van de levende natuur.
Als ik terug ben bij het strandje waar we met de boot liggen zie ik dat er slecht weer is opgekomen. Wauw, er was niks te zien een uurtje geleden. We varen terug en er komt al meteen een hoop wind en regen. Het is maar een kwartiertje varen maar de booteigenaar en zijn vrouw worden doorweekt als zij de boot nog voor anker moeten leggen nadat ik op het strandje ben uitgestapt.
Het blijft de hele dag en de hele nacht regenen en ook hard waaien. Mijn kleren beginnen te stinken want ze zijn permanent vochtig.
De Franse eigenaar van de “ecolodge” blijkt hoger op de heuvel een stenen huis te hebben gebouwd voor zichzelf. Er wordt nog steeds aan gebouwd. Er is daar Starlink-internet. We lopen er naartoe met de beheerder en hij geeft mij de toegangscode. Op de veranda heb ik snelle ontvangst. Ik doe wat Whatsapp en emails en verstuur het vorige reisverslag en ik kijk naar het nieuws op YouTube.
Daar wordt je niet vrolijk van. Mark Rutte waarschuwt voor onvermijdelijke oorlog met Rusland die ook in onze straten en huizen gevoeld zal worden. Wat een griezelige escalatie.
De volgende dag blijft het de hele dag plensregenen en s’nachts ook. In de bungalow is het droog, maar er is geen verwarming dus alles wordt vochtig. We plannen de boottocht terug maar door het onstabiele weer is dat niet zonder risico.
We besluiten om de volgende morgen om vier uur te vertrekken.
Om vier uur lopen we langs het strandje naar de rivier. Ze hebben de boot hoger op de rivier gebracht. We wachten even dan komt ie aangevaren. De vrouw van de eigenaar heeft hard moeten hozen met een halve jerrycan om het regenwater eruit te scheppen. We stappen in vanaf de rivieroever. Maar dan moeten we nog over de zandbank heen om bij de zee te komen. Er moet nog meer gehoosd worden en de mannen gaan het water in om de boot door de ondiepte te slepen. We schuren over het zand maar het lukt net. De motor wordt weer gestart en we varen de zee op. Het is net evenopgehouden met regenen en we hebben de golven schuin van achteren.
Om vijf uur begint het licht te worden. Rondom zien we dikke regenwolken maar net boven ons hoofd is nog een opening waar we blauwe lucht kunnen zien.
Het wordt langzaam lichter en Masoala laat opnieuw zijn prehistorische schoonheid zien. Tussen de bomen hangen flarden van witte wolken en nevels, erachter is de lucht heel donker. Op zee is de lucht zwart,overal rondom ons heen. Na een uur varen wordt eventjes in de verte het eilandje van Nose Mangabe zichtbaar. Ook daar hangt een witte wolk omheen.
Maar dan begint het ook te regenen waar wij zijnAlles verdwijnt in een waas van regen. Alles in de boot wordt nat en koud. Gelukkig ligt de bagage onder een stuk zeil. Er moet steeds gehoosd worden. We varen stug door totdat we bij de zuidpunt van Nose Mangabe komen. Dat was drie uur varen. We varen dichtbij de oever langs de hoge rotsen en de torenhoge bomen. Hier zijn de golven lager en kan er zonder gevaar overboord gepist worden.
We varen nog ruim een uur door totdat we bij de rivier komen. De booteigenaar weet precies waar de zandbanken liggen en we varen in de stromende regen de rivier op.
We varen langs de aanlegplaats ban de boot en onder de verroeste Baileybrug door rechtstreeks naar mijn hotel. Er is nog geen aanlegsteiger maar met een paar uitgestoken handen stap ik veilig uit en rechtstreeks in de grote keuken waar zeven mensen bezig zijn om een maaltijd voor te bereiden. Kippen en eenden worden geplukt, er liggen stapels fruit en groenten, rijst wordt gesorteerd. Het lijkt wel een middeleeuws schilderij. Ik betaal de booteigenaar het resterende bedrag en iets extra’s.
Dan betaal ik ook de manager maar ik heb net niet genoeg dus hij krijgt later vandaag of morgen de rest.
Ik wordt naar een plekje in de grote eetzaal geleid waar ik kan gaan zitten. Mijn kamer wordt nog schoongemaakt. Dan komt er een ontbijt met warme koffie en twee broodjes en een gebakken ei en honing. Inmiddels heb ik mijn droge donsjack uit de bagage gehaald en wordt ik weer langzaam iets warmer.
Als de kamer klaar is ga ik zo lang als het kan onder de warme douche staan en dan onder de deken. Het blijkt maar regenen.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
