Bezoek Middelbare School, levend voedsel, burgemee
Door: Fred
Blijf op de hoogte en volg Fred
25 November 2025 | Madagascar, Antananarivo
De middelbare school, levend voedsel en de burgemeester.
Na het ontbijt lopen we opnieuw het dorp in. We stoppen bij diverse huizen en winkeltjes met een praatje hier en een groet daar. Ik zie een paar grote zakken met 50 kilo rijst liggen. Import uit India. Het is witte rijst en kost 65 eurocent per kilo. De dorpelingen eten drie keer per dag rijst. Ik vraag wat de rijst in het restaurant kost. Dat is rode rijst van Madagaskar zelf. Het vliesje is roze/rood. Dat is de kwaliteit die de Madagassische toeristen willen. Het kost 4 Euro per kilo.
Ik vraag me af of deze rijst uit India de genetisch gemodificeerde rijst van Monsanto is. Die kan niet meer zelf ontkiemen en daardoor niet door de boeren opnieuw uitgezaaid worden. Ze moeten voor iedere zaaiing nieuwe gepatenteerde rijst van Monsanto kopen of lenen dus zijn ze levenslang afhankelijk. (Monsanto zit in Bleiswijk heh.)
Ik vraag me ook af of er dan nog wel voedingswaarde in die rijst zit als er geen kiemkern meer in zit, geen leven. De rode rijst van Madagaskar zelf is in ieder geval heel lekker en voedzaam.
We lopen verder en we komen bij de Middelbare School. Er zijn drie stenen gebouwen. Er heerst een stilte, want er wordt hard gewerkt. De adjunct-directeur komt aanlopen en daarna de directeur. Er zijn 314 leerlingen hier. Er is een eerste klas, klas twee A en twee B, en een derde klas. Ik wordt naar iedere klas geleid en ik hou een praatje voor de leerlingen en de leraren. In de ene klas wordt wiskundeles gegeven en in de andere klas Madagassisch en in de volgende klas Engels.Twee leraren spreken goed engels. Ik vertel iets over Nederland, hoe het gelegen is aan zee en aan de monding van de Rijn, die uit Zwitserland komt en dan tussen Duitsland en Frankrijk stroomt. Dat daardoor Nederland de grootste haven van Europa heeft. Per dag passeren er 10.000 containers, per jaar 3,5 miljoen.En nog veel en veel meer goederen die niet in containers vervoerd worden. Na aankomst over de zee moet dat verder vervoerd worden. Door al die business heeft het ook de grootste luchthaven van Europa.
Ik vertel van mijn eigen professor in de Taalkunde Dr. Anceaux die 17 talen sprak. En toen ik hem vroeg hoe en waarom zei hij: “omdat ik het leuk vind en het wil.”
En ik vertel dat er op de hele planeet ook nu nog 6000 talen gesproken worden. Maar sommige talen worden door heel veel mensen gesproken zoals Engels en Chinees, terwijl er ook talen zijn met nog maar een paar honderd sprekers.
Ik probeer hun wetenschappelijk bewustzijn te openen door hen te vragen waar dat geheugen voor talen eigenlijk zit. Hoe kan het zijn dat ik na bijna 60 jaar nog iets herinner van wat ik als 12 jarig kind geleerd heb ? Dat is een van de grote vraagstukken van deze tijd. Misschien dat hun generatie het antwoord kan vinden. De computerdeskundigen zijn bezig met machines die talen kunnen spreken: kunstmatige Intelligentie. Maar waar zit het geheugen van levende wezens, natuurlijke intelligentie ?
De school heeft moderne electriciteit met 220 Volt via zonnepanelen en batterijen en Victron omvormers. Maar alleen de directeur heeft een computer en een scanner en een printer. Er zijn geen tablets of laptops.
Dan nemen we afscheid. Op het schoolplein wordt gevoetbald. Ze kennen geen Nederlandse voetballers. Er wordt geen basketbal en geen volleybal gespeeld. Volgens de directeur wordt er wel aan atletiek gedaan. Ik had gelezen dat Madagaskar wereldkampioen Petanque is (jeu des boules) en Frankrijk daarin steeds verslaat. Ik denk dat ze ook heel goed zouden kunnen zijn in Tennis en in Golf als deze sporten hier bekend zouden worden.
We lopen terug via de BesaBesa pers. Ik koop er nog een liter. Die nemen we mee in een plastic fles om in de koelkast te doen.
Als we terugkomen bij het restaurant ga ik even afkoelen en afdouchen en dan wordt het eten geserveerd in een van de paviljoentjes. Inkvisstukken in currysaus met rode rijst en kokos en met BesaBesa. Het valt me opnieuw op hoe rijk van smaak die drank is. Het zit barstens vol met gistbacterien en is dus springlevend. Wat een sensatie als je het vergelijkt met de “dode” dranken die wij tegenwoordig consumeren.
Vroeger werd er in heel Europa alleen zelfgemaakt bier gedronken, waar dus ook de gisting nog aan de gang is, en zelfgemaakte wijn. Ook in deze rode rijst van Madagaskar zit nog alle kiemkracht. Maar het prijsverschil heh ?
Ik denk dat je al heel goed kan leven van alleen deze rode rijst en deze BesaBesa drank. Maar er is zoveel meer. De cassave en de aardappelen en de zoete aardappelen en de broodvruchten ( fruit de pain) zijn heerlijk.
De zoete rijpe vruchten die overal aan de bomen groeien, de kokosnoten die je kunt drinken en eten en olie van maken. Het gevarieerde eten dat dagelijks vers uit de oceaan komt.De scharrelkippen en hun eieren, de ganzen en af en toe een Zebu als het feest is. Wortelen, boontjes, uien, komkommers en tomaten en knoflook, het groene blad van de cassave, kool en sla, paprikas en aubergines. De talloze specerijen die hier groeien en die vers gegeten worden, enz enz. Het is allemaal vol voedingskracht en heel gezond. Ik hoop dat het de regering van Madagaskar zal lukken om de junkfoodindustrie buiten de deur te houden. Gelukkig dat ze nog traditionele banden hebben met Frankrijk en Italië waar ze ook niet van junkfood houden.
Laat in de namiddag ga ik nog een keer mee met de eigenaar van het restaurant. Hij moet iets bespreken met de Chef de Village. Er is een administratie gebouwtje op een kilometer lopen. De Chef komt ook aanlopen en de mannen praten samen op de veranda van het kantoor. Als ze klaar zijn maak ik kennis met de Chef. Het lijkt me een hele vriendelijke man. Hij spreekt een beetje engels. Hij vertelt dat er totaal 102.000 bewoners zijn in de dorpen waar hij chef over is. Ik had geen idee dat het zoveel mensen zijn. Dat is evenveel als in de Gemeente waar ik woon. Maar toen ik een gesprek met onze burgemeester aanvroeg lukte het mij niet om door het cordon van -meest vrouwelijke- secretarissen en assistenten heen te komen. Hoeveel “ bestuurders” zijn er eigenlijk?Je gaat je dan toch afvragen waarom, heh?
Dan lopen we terug. Het is drukkend warm. Onderweg is er nog een vrouw die versgeroosterde cashewnoten aanbiedt. Ongeveer twee ons en ze vraagt een Euro. Ik had ook al pinda’s gezien. Bij het restaurant laat ik de BesaBesa uit de koelkast halen. De vrouw van de eigenaar en ik drinken een flink bierglas vol en dan heeft zij trek in nog meer, maar ik ben nog voorzichtig dus ik hou op. De cashewnoten smaken er goed bij.
Ze hebben een emmer vol met takken met leeches op tafel staan en we eten er zoveel van dat ik daarna geen trek meer heb in eten. Hmm deze zijn lekkerder dan die ik van de week kocht. “Een andere boom”, zeggen ze.
Ik ga douchen en naar bed. Het is half acht. Nog even mijn verslagje bijschrijven
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
