Varen in de Mangroven
Door: Fred
Blijf op de hoogte en volg Fred
21 November 2025 | Madagascar, Antananarivo
Varen in het Mangrovenbos.
Om acht uur ontbijt ik met koffie en een stokbroodje met omelet en honing. Dan gaat de eigenaar zijn boot klaarmaken: regenwater eruit scheppen en een beetje schoonmaken. Een van de jonge mannen brengt de buitenboordmotor en die hangen ze aan de boot, de benzinetank wordt gehaald en bijgevuld. Het is een Yamaha 8 pk tweetakt motor. Hij start in een keer.
We varen het meertje op en dan naar het noorden. We varen op brak-water dat gevoed wordt door riviertjes vanuit het binnenland. Rondom zijn mangrovebossen. Het water is ondiep, op sommige plaatsen nog geen meter diep. Er staan staken in het water waaraan visnetten of vangkooien voor krabben en langoesten hangen en er zijn ook rijen met drijvende plasticflessen waarmee een staand net omhoog gehouden wordt. We sturen de boot voorzichtig langs die obstakels. We varen een kilometer of vijf naar het noorden. Er is tegenwind en we blijven onder de oever omdat de golven daar lager zijn. Het water wordt steeds ondieper totdat het minder dan een halve meter diep is en we keren om.
Nu hebben we de wind en de golven mee. Op nog geen kilometer van het restaurant maken we een stop op de andere oever. Daar stappen we uit. Vijf minuten wandelen door een bos en dan sta ik op een spierwit zandstand aan een azuurblauwe baai. Het strand is 9 kilometer lang. In het noorden is het verbonden met het strand dat doorloopt tot aan het uiterste noordpunt van het eiland. In het zuiden eindigt het in zee zoals een schiereiland. Daar kun je er omheen varen en daar mengt het brakke water van het mangrovemeer zich met het zeewater.
In de oudheid is de Nederlandse kust ook zo geweest. De zee werpt een duinenrij op die ook de uitstroom van het rivierwater tegenhoudt. Achter de duinen ontstaan dan meertjes. Waar de duinenrij laag is breekt het rivierwater door de duinen heen en ontstaat er een open verbinding met de zee. Zo is ook de Nederlandsekust ontstaan en de waddeneilanden. Hier is dit schiereiland 9 kilometer lang maar heel smal, hoogstens een paar honderd meter.
Ik heb mijn zwemvliezen en snorkel en duikbril bij me dus ik ga een stukje zwemmen vanaf het strand. Er is onderwater alleen maar zand en wat algen en verder niks te zien. Het koraalrif dat deze lagune omsluit ligt wel een kilometer verder in zee; helemaal langs de kust.
De wind staat hier altijd langs de kust en waait zes maanden per jaar uit het noordoosten. Van oktober tot maart. Dan kunnen er ook orkanen en grote tornado’s Madagaskar treffen. Die ontwikkelen zich veel verder naar het oosten op de Indische oceaan. Na maart draait de wind naar het zuidwesten, tot ongeveer october.Die zuidwesten wind is altijd krachtig en brengt ook veel regen. Vandaag is het rustig weer. Er staat er een windkracht drie uit het noordoosten. Maar het kan hier dus heel heftig tekeer gaan.
Het eiland wordt dus beschermd door drie gordels van natuur: eerst het rif in zee dat bijna het hele eiland omringt. Dan op deze plaats de duinenrij met vooral veel eucalyptus bomen die aan weinig regenwater genoeg hebben en enorm veel wind kunnen hebben. Er staan ook enkele casuarinabomen met enorme grote stammen en diepe wortels. Achter de duinenrij ligt de derde beschermingsgordel: het brakwater met mangrovebossen. Mangroven kunnen goed en diep wortelen in brak water en zelfs in zout water en in water met flink veel eb en vloed. Hun dunne taaie wortels groeien uit de takken naar beneden waardoor ze op heel veel plekken gesteund zijn. Ze waaien niet weg en ze spoelen niet weg. Ze krijgen hun drinkwater niet uit hun wortels maar van regen.
We gaan terug naar de boot en we varen een riviertje op dat zich door het mangrovebos slingert. De kruinen van de bomen van beide oevers sluiten zich boven ons hoofd en het is alsof we door een tunnel varen. Deze route is misschien een kilometer lang. Het zonlicht filtert mooi door de dichte begroeiing. Dan stappen we uit en we moeten nog een paar honderd meter lopen voordat we ineens bij de achterzijde van het restaurant staan. Het is twaalf uur dus de timing was perfect.
De eigenaar gaat snel aan de slag om te helpen bij het voorbereiden van de lunch voor de dagelijkse gasten die inmiddels ook zijn gearriveerd. Ik eet kip in kokos saus met rijst.
Ik heb weer heel wat foto’s gemaakt dus die ga ik nu bekijken en bewerken.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
