Ik huur een scooter voor twee dagen.
Door: Fred
Blijf op de hoogte en volg Fred
30 Oktober 2025 | Madagascar, Antananarivo
Ik heb een scooter gehuurd
Bij de haven zijn scooters en motorfietsen te huur en ook een buggy en een Suzuki jeep.
Ik kies de duurste scooter in de hoop dat ie ook de beste zal zijn. 10 euro per dag. Een goedkopere kost 8 Euro. Ik boek hem gelijk voor twee dagen. Ik wil een dag naar het noorden rijden en een dag naar het zuiden. Alleen over de asfaltweg want ik ben geen ervaren motorcrosser en ik heb geen zin om onderuit te gaan op een zandweggetje met kuilen en stenen. Ik trek mijn lange broek aan en ook mijn shirt van microvezels. Als je toch komt te vallen is dat nog je beste bescherming tegen schaafwonden en vooral ook tegen vuil in een wond. De eerste dag rij ik naar het noorden. Er is heel weinig verkeer maar ik rij toch heel langzaam. 20-25 kilometer per uur. Ik wil veel om me heen kunnen kijken en ik heb geen haast want de weg is maar 35 kilometer lang. De scooter is niet echt geweldig. Niet zo goed als de Honda’s en Yamaha’s die ze in Thailand verhuren voor de helft van dit geld. De besturing is niet strak en de zit is ook niet comfortabel. Het motortje loopt wel heel goed. Het is een volautomaat dus dat is altijd wel goed. Ik stop een paar keer onderweg om foto’s te maken en mijn benen te strekken. De weg loopt langs het strand en er zijn een paar hellingen waar je een heuvel over moet om bij het volgende strand te komen. Het is prachtig tropisch begroeid en iedere paar kilometer is er een dorpje met heel eenvoudige huisjes van hout en bamboe. Kleine akkertjes zijn aangelegd als er een stukje vlak land is of in een voormalig beekdal. Het is een mooie droge dag en langs de weg liggen honderden matten met specerijen. Ze liggen te drogen in de zon. Vooral de kruidnagel ruikt heerlijk. Vers en zoetig. Maar er liggen ook bloemen waar marmelade en sap van gemaakt wordt. Het heet Bissap. Ik heb de potjes en flesjes zien staan maar nog niet geproefd. Verder zijn er matten waar peper op ligt. Zwarte peper en witte peper. Op het strand liggen boomstamkano’s. Ik zie hier maar een paar villa’s van Europeanen. Bijna geen hotels. De asfaltweg is nieuw en met witte strepen langs de bermen. Op zijn breedste is ie 5 meter breed maar er zijn ook gedeeltes van 3 meter breed met passeerstroken. Er zijn zelfs zebrapaden in de dorpjes. Ik zie honden en kippen, eenden, en ganzen en kalkoenen op de weg. Heel veel kuikens en kleine eendjes. Mannen met gereedschappen en vrouwen met manden op hun hoofd en spelende kinderen. Families zitten onder een afdakje langs de weg voor hun huis of voor hun winkeltje. Ik wordt vaak en vriendelijk gegroet. Ik denk dat ze het waarderen dat ik zo rustig rij.
Af en toe kom ik een TukTuk en een motorfiets tegen en die rijden heel wat sneller dan ik. Ook jonge toeristen op gehuurde motorfietsen die denken dat ze hier net zo kunnen rijden als op Europese wegen.
Helemaal in het noorden begint een duinlandschap. Hier wonen geen mensen.
Om half elf bereik ik het meest noordelijke punt van de weg: la Piscine Naturel.
Er is een afdakje waar je je scooter kunt parkeren voor 40 eurocent en er is een inschrijving voor bezoekers. Toegang met gids voor twee Euro. Of ik ook wil eten? Dan moet ik hier bestellen want er is tijd nodig om het te koken. Het is bijna lunchtijd dus ik kies kip met cocossaus.Voor 6 Euro
Er is nog een stel fransen en we lopen samen met de gids zo’n 300 meter tot we bij het strand komen. Hier moet je je schoenen achterlaten.
We komen bij een prachtig strand. Honderd meter in zee ligt een brede rotspartij waar de golven op beuken. Het lijkt wel een muur. Deze muur van rotsen beschermt het strand want achter de rotsen is een beschutte lagune waar je veilig kunt zwemmen. De wind komt in deze tijd van het jaar uit het noordoosten. De golven op zee zijn misschien twee meter hoog maar ze spatten vijf meter op tegen de rotsen. Er zijn meerdere kleine lagoons en een paar grote. Er zwemmen kinderen en jongeren in het water en ik zie ook een speervisser tussen de rotsen van een grotere lagoon. De gids wil ons over de rotsen leiden naar nog een andere lagoon, maar de rotsen zijn scherp en dat kunnen mijn stadsvoeten niet aan ( google suggereert: “stampvoeten”). Ik loop terug naar een hoger gedeelte van het strand.Daar is een groepje bamboe afdakjes waar souvenirs verkocht worden en er zijn drankjes en verse drink-kokosnoten te koop. Ik kies een grote kokosnoot uit voor een euro. Hij zit echt helemaal vol met kokosmelk, misschien wel anderhalve liter. Als de gids terugkomt loop ik met hem mee naar mijn schoenen en vandaar nog iets verder waar een stenen restaurant is direct op het strand. Er is een tafel voor mij gedekt. De kip is een echte dorpskip. Zo eentje met lange benen en geen dikke heupen. Je zou er bang voor worden als je ze in het donker tegenkomt. Het kippepotenvlees is donkerrood, als rundvlees. Je moet hier niet vragen naar scharrelkip want dan denken de mensen dat je ze voor de gek houdt. De kokossaus is heerlijk en er wordt rijst en verse friet en lichtgeroosterde zoete aardappel bij geserveerd. Ik eet alleen de zoete aardappel en wat rijst om de saus op te nemen. Wat is dat lekker. In de zee tussen de rotsen staan een paar vrouwen te zoeken naar mosselen en oesters en garnalen.
Dan komt de speervisser uit het water. Hij heeft hele lange zwemvliezen. In een net heeft hij zijn buit. Ik loop naar de plek waar zijn kameraden op hem wachten. Het net wordt omgekeerd. Hij heeft vijf vissen. De grootste is 60 centimeter, de kleinste is 20 centimeter. Hij heeft ook een octopus van ca 60 centimeter. Zo te zien zijn ze blij met de buit.
Ik blijf nog een uurtje in het restaurant en loop dan terug naar de scooter.
Onderweg zijn er diverse steengroeven waar basaltblokken uit de heuvel gegraven worden. Met hamers worden ze op maat gemaakt. Vierkante blokken als bouwstenen of afgeplatte blokken als vloertegels. De resten worden in kleine stukken gehamerd als verharding voor een fundament. Het is allemaal handwerk, met een hamer zoals ik thuis heb om een spijker mee in hout te slaan. Zo te zien zijn het families die zitten te hameren: mannen, vrouwen en kinderen. Een meisje van een jaar of tien kijkt op naar mij. Ik zie verdriet in haar gezicht. Ze wou vast liever spelen of op een scooter rijden. Haar gezichtje blijft nog lang in mijn geheugen.
Dan kom ik bij een waterval. Het water klettert over rotsen die een meter of tien hoog zijn. In een poeltje onder de waterval zit een jonge vrouw met kleine kinderen en iets verder stroomafwaards zitten nog meer vrouwen die de was doen. Wat een prachtig tafereel, zo natuurlijk. Een peuter van drie vind het leuk om handenvol water op te gooien en een peuter van twee leert “zwemmen” ondersteund door haar moeder. Ze spartelt heftig met armen en beentjes. Als ze zich even omdraaien maak ik toch gauw een foto.
Als ik afgekoeld ben rij ik terug naar de scooterverhuurder. Morgen om 8 uur kom ik terug voor de tweede dag. Kijk, ik heb nog een liter of drie benzine over.
De volgende dag stap ik om half negen op de scooter. Ik rij nu naar het zuiden richting de luchthaven. Hier zijn de meeste hotels gevestigd. Een stuk of vijftien denk ik. Ik heb mijzelf dik ingesmeerd met zonnebrandcreme want dat was ik gisteren vergeten. Maar nu loopt het steeds in mijn ogen en dat is verschrikkelijk. Het blijft prikken en tranen. Dan rij ik nog maar wat voorzichtiger. Ik stop bij een hotel om wat te drinken en te rond te kijken. Het ziet er heel gezellig uit. Ik stop ook bij de bekendste duikschool van dit eiland. Ze gaan iedere dag met een boot duiken. Twee duiken per keer. Ik kan een arrangement voor 2 - 4 -6 - 8 of 10 duiken boeken. Ik hoef geen “opfris” duik want ik heb level 2 CMAS en ik heb regelmatig (maar niet heel vaak) gedoken. CMAS staat in veel hoger aanzien dan de tegenwoordig bekende PADI. Het was een opleiding die ontwikkeld is door de Franse Marine en er zat heel veel training bij. Jacque Cousteau had samen met de Franse marine de Self Contained Underwater Breathing Apparatus uitgevonden: de SCUBA. Ik was 20 jaar oud toen ik het tweede brevet haalde en eigenlijk ook alle theorie voor het derde brevet: rescue duiker. Maar ik vond mezelf te jong voor die verantwoordelijkheid als rescue duiker en heb dat derde examen nooit gedaan. (De duikers in onze club waren eigengereide vijftigers met 25 jaar ervaring maar ook met veelroken en drankzucht, ik was nog een schooljongen.
Ik bekijk welke duikplekken ze hier naartoe gaan en ik ben niet erg onder indruk. Met zoveel riviertjes die in zee uitstromen kan het water zo dicht bij de kust nooit helder zijn. De fotos die ze hebben gemaakt bevestigen dat ook. Het goedkoopste is het tien duiken arrangement. Dat komt op 27 Euro per duik. Daarbovenop komt de TukTuk heen en terug want hun eigen accommodatie is vanaf 64 Euro. Echt voor Europeanen die op vakantie gaan, niet voor mij. Ik denk aan de speervisser van gisteren.Gewoon vanaf het strand maar wel op een bijzondere plek waar de open oceaan zo binnenstroomt. Daar zit natuurlijk vis, en grote ook. Zou er veel stroming daar staan ?
Ik rij terug naar de stad en ga wat eten en dan rij ik nog een keer een stuk naar het noorden. 20 kilometer van de haven. Ik had daar een lange pier in zee gezien. Ik stop daar en ik ga een glas juice drinken bij een restaurantje op het strand. Ja de pier was aangelegd voor grote vrachtboten maar al lang niet meer gebruikt. Hij is wel 400 meter lang. Het eerste stuk bestaat uit rotsblokken met een weg erop het laatste stuk is een steiger. De eigenaar van het restaurant gaat een barracuda ontschubben en fileren op een tafel in zee. Er komt een visser in een piroque terugpeddelen naar het strand. Hij heeft een flink visnet in zijn boot. In een groene emmer heeft ie een paar vissen. Ik maak wat foto’s en in het restaurantje schrijf ik dit deel van mijn verhaal met een glas ananassap erbij.
Dan rij ik terug met de scooter naar de verhuurder bij de haven. Het is vijf uur en het is mooi geweest. Ik ga een ijsje eten en naar mijn huisje terug. In slaap vallen heb ik geen moeite mee, zelfs niet als het pas zeven uur is.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
