Tuinieren in de Tropen. A Koree
Door: Fred
Blijf op de hoogte en volg Fred
19 Oktober 2025 | Madagascar, Antananarivo
tuinieren in de tropen.
Hij heeft in de loop van de tien jaar dat hij nu hier is een aantal fruitbomen aangeplant en ook een kruidentuin aangelegd.Drie soorten basilicum. Ik wist niet dat er meerdere smaken bestaan. Behalve de smaak die ik ken is er ook nog een smaak met een vleug van citronella. En ook een met een vleug van kaneel.Hij heeft zaadjes ervan gekocht. En er is ook mint en pepertjes en peterselie en een ananas. Ik dacht dat het gemakkelijk zou groeien in dit tropische klimaat maar dat is niet zo. Veel planten zijn gevoelig voor de wind en moeten eerst beschutting krijgen. Al het water voor dit huisje en het barretje komt van regenwater. Hij heeft twee grote kunststof regenvaten en hij leidt het water van het dak door een aantal filters.Een waterput naar het grondwater zou hier 50 meter diep moeten worden dus dat kost wel wat. Voorlopig is er genoeg regen en er zijn niet teveel gebruikers.
De volgende morgen na het ontbijt gaat M. weer terug naar zijn vrouw in de stad. Ze zijn naar een ander appartement verhuisd en ze wonen nu op de Golfbaan. Ja, dan moet je ook leren golfen heh.
Ik loop in de middag naar het restaurant op het strand waar we hebben gesnorkeld. Wat een prachtige lokatie, wat een schitterend strandje aan die azuurblauwe lagoon. In de verte zie je de zee op het rif beuken en daarachter is de zee diep blauw. Het zand van de strandjes is spierwit. De groene bomen reiken tot aan het water. Hier en daar liggen rotsen op het strand en tot in het water. Die houden het zand op zijn plek. Een riviertje van bruin theewater komt van de begroeide hellingen en slingert langzaam tussen de bomen en over het strand De eigenaar van het restaurant is een Fransman. Hij is hier nu zeven jaar en hij ziet het niet meer zoals ik, zegt hij. Ja, zo gaat dat. De zorgen en de verantwoordelijkheden nemen het weer over en dan zie je het niet meer met een open blik van iemand die hier nieuw is. Hij maakt een heerlijke banane flambee a coco voor mij klaar. De al honingzoete kleine banaantjes drijven in siroop van geflambeerde rum en de chocoladesauce is zelf gemaakt van cacoa van het eiland. Zulke chocoladesauce heb ik nog nooit eerder geproefd. Ja dan wil je nooit meer een potje van Calve. (met hoeveel procent cacoa?) Wat een oplichterij waarmee ons volk wordt volgepropt. Ik ga een beetje zwemmen en zonnen en ik drink nog een fles bier. 0,65 liter THB. Ik reken 3.25 af. Dan loop ik terug naar huis waar P. drie heerlijke spiezen heeft gegrild met stukken vis.
A koree….. Tsara bee
Good Morning -You too ! De volgende dag loop ik na het ontbijt in de andere richting naar het strand. Daar zijn we met de boot geland toen ik hier aankwam. Het is een kleine baai. Er staan een paar huizen ener ligt een prachtig restaurant met een aantal bungalowtjes in een mooie tuin. De eigenaresse is een jonge Deense vrouw. Ik had haar al ontmoet bij de eiland-meeting. Ze heeft dit gekocht direct na de Covid. Ze heeft heel wat personeel in dienst, en dus ook heel wat te managen, maar door de politieke situatie zijn er nu bijna geen toeristen. Ik drink een verse ananassap en later eet ik nog een lunch met Zebu-curry. Het is heerlijk en perfect gepresenteerd met een kleurrijke hibiscus bloem op het bord en gedecoreerde groenten en een glas waarvan de rand eerst in vanillesuiker is gedoopt. Metalen rietje in plaats van plastic. Een van de grote voordelen van Europeanen op zo’n eiland is het milieubewustzijn. De resorts zijn super schoon, alles is mooi geverfd en leuk gedecoreerd, de toiletten zijn nieuw en leuk ingericht, overal hangen prullenbakken.
Na de lunch loop ik een stuk verder tot ik bij de hoekpunt van de baai kom. Daar is het water iets dieper en ik ga er zwemmen. Er zijn hier geen koralen en bijna geen vissen. Toch zie ik nog een murene die snel terugglijdt in zijn holletje en dan nieuwsgierig blijft kijken naar de vreemde bezoeker. Als ik wat langer op een plek blijf liggen komen er toch nog visjes tevoorschijn. Als ik over het strand terugloop is er daar ook nog een kleine resort. Ik ga er een glas ananassap drinken. Het wordt vers geperst. Dan praat ik met de eigenaar die zegt dat hij alleen de tuinman is. Het is een fransman. Hij wijst naar een leuke jonge Madagassische vrouw. “Zij is de baas”, zegt hij. Hij doet alleen de tuin en de financiering. Niet alleen het eiland is mooi maar de mensen ook. Ja, er is ook nog een bungalowtje vrij, voor hetzelfde geld als wat ik nu betaal. Ik loop rustig terug naar mijn huisje en daar wachten de dames met het gewassen beddengoed en met inkvisringen in saus en met rijst en geraspte wortel. De katjes komen al aangerend.
Bonsoir:Bar a kali
De volgende dag ga ik nog een terug naar de franse “tuinman”. Hij laat mij zijn tuin zien. Het grenst direct aan het strand. Een stuk grond van 200x200 meter met een aantal grote oude bomen en een klein duinmeertje dat is opgedeeld in vijvers met allerlei waterplanten. De tuin staat vol met bloeiende struiken en planten. Er is ook een moestuin. De “tuinman” blijkt professor te zijn. In de taal en letterkunde te Cherbourgh. Hij komt al 25 jaar in Madagascar en de laatste 7 jaar heeft hij deze tuin samen met zijn madagasische vrouw opgebouwd. Er zijn nog meerdere bungalowtjes in aanbouw en geplanned.
We praten met een drankje erbij. Verkoopsters met manden en plastic bakken op hun hoofd komen hun waren aanbieden: stoffen tafelkleden en gordijnen, kleding, trossen bananen en groenten. Ik koop een tafelkleed dat ook groot genoeg is als beddenlaken of zonneschermpje, omslagdoek of windscherm. En ik koop ook twee onderzetters voor glazen. Ze zijn met de hand gevlochten en hebben een rand van kauri-schelpen. Alles samen kost 8 Euro.
In de “keuken” wordt een lunch voorbereid voor drie andere gasten. Of ik ook mee wil eten? Er wordt kip gegrild. De kokkin schijnt heel goed te zijn. Wel ja. Mijn leven hier bestaat uit eten en zwemmen en praten en slapen. Gelukkig dat ik af en toe de helling op lopen moet anders zou ik nog te dik worden. De jonge mannen die hard werken zijn niet dik. Zoals de twee mannen hier die cement maken en in een vorm gieten om er bouwstenen van te maken voor een nieuwe bungalow. Maar de meeste vrouwen zijn zeker niet slank ondanks dat ze toch ook wel flink bezig zijn met huishouden en moestuin en kinderen en verkoop. Ze zijn heel vrolijk gekleed met echt vrouwelijke smaak. Veel zomerjurken met blote armen, benen en goed gevulde decolleté.Echt leuk en vrolijk en gezellig. Er wordt veel gelachen en veel gepraat.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
