Eerste kerstdag zeilen en vooraf
Door: Alfred Daniels
Blijf op de hoogte en volg Fred
26 December 2019 | Nederland, Nederland
De dag begon windstil maar met een lekkere sluierbewolking waardoor het niet te snel heet werd. Ik begon al tijdens het ontbijt met de tentjes. Ik snij het nieuwe doek op maat en zoom het om met contactlijm. Meteen maar een rijgkoordje in de zoom zodat ik het kan naspannen als de randen zouden flapperen. Om het doek op het frame vast te zetten had ik per tentje 5 meter aluminium halfrond gebruikt met tape ertussen en om de twintig centimeter een boutje met borgmoer. Die 50 boutjes moeten er dus eerst uit en dan het nieuwe doek ertussen. Ook nieuwe gaatjes branden met een stuk ijzerdraad dat ik roodgloeiend maak in de campinggasbrander, anders kunnen de boutjes niet door het nieuwe doek heen. Het is nog een flinke klus, vooral omdat ik steeds in de schaduw van de caravan probeer te blijven en dus met de zon moet meedraaien en een paar keer alles moet verplaatsen. Om elf uur is de eerste klaar en om 1 uur ben ik helemaal klaar. Het ziet er goed uit. Ik had de tentjes zelf ontworpen en gemaakt. Het heeft nog veel tijd gekost voordat ik ze klaar had en getest. Ik wil het tentje aan de loefromp met een handbeweging kunnen optrekken om schaduw en windbeschutting te hebben ook tijdens het zeilen. Bij overstag gaan laat ik dat tentje plat op het kajuitdak vallen en trek het tentje aan de andere kant overeind. Dan ga ikzelf ook weer aan loef zitten zoals in een kleine boot normaal is. Als ik ze alletwee opzet kan ik een doek ertussen spannen waardoor er een gesloten dak ontstaat. Daar kan ik onder zitten, eventueel nog tijdens het varen als het heftig zou regenen. Het nieuwe doek van de dakjes is lichtdicht en zeer reflecterend aluminium. De zijwanden hoef ik niet te vervangen. Ze zijn van een dichte soort schaduwdoek waar je nog net doorheen kan kijken van binnenuit. Uit ervaring weet ik nu dat dit schaduwdoek ook heel aardig regendicht is als het verticaal gespannen is en er komt toch nog lucht doorheen. De tentjes hebben nu alle stormen al doorstaan ook al is de frameconstructie van vederlichte aluminiumprofieltjes gemaakt, de scharniertjes zijn een enkel boutje in de bulkheads en het doek is met elastieken aan de boot gespannen. Ze staan al viermaanden tijdens mijn afwezigheid en het heeft heel hard gewaaid ! Ik denk dat de kunst van het tenten maken eruit bestaat dat je de wind niet teveel moet blokkeren. Wind die erin komt moet er even gemakkelijk weer uit kunnen. Inmiddels is het zo heet geworden dat ik niets meer kan doen. Dan rij ik naar de supermarkt en ik koop er heel veel fruit en ook wat lamsbraaistuk voor vanavond. Terug bij de caravan eet ik een kwart watermeloen en een hele zak chips. Er steekt ook weer wat wind op en ik krijg weer zoveel energie dat ik een cirkel van 24 gaatjes ga boren in een roestvrijstalen plaat. Ik bijtel en zaag de tussenschotjes weg en vijl het gat van 5 centimeter perfect rond. Nu kan ik het buitenboordmotorslot dat ik uit Nederland heb meegenomen, uitbreiden met een drie meter lange staalkabel. De eindlus in de kabel past strak om het ronde buisslot en de plaat voorkomt nu dat de kabel er vanaf geschoven kan worden. Ik heb nu geen extra roestvrijstaal slot van marinekwaliteit erbij nodig om die kabel te gebruiken. Ik ben heel tevreden en ga douchen en de barbeque opstoken. Terwijl die warm staat te worden ga ik internetten. De wind staat precies goed dat de barbeque de buren niet stoort. Om 21:00 uur is ook mijn grote pot thee naar binnen gewerkt en schrijf ik nog dit verhaal van de dag. Het is nu kwart voor tien. Ik ga naar bed.
Op eerste kerstdag zet ik de wekker op kwart voor vijf. Het begint net een beetje licht te worden. Ik maak mijn ontbijt en pak mijn zeilspullen. Dan ga ik nog net voor vertrek even naar de wc. In het putje van de wasbak zit een kikker: groen met witte strepen. Die heeft zich vast tegoed gedaan aan de insecten die snachts rond de lamp cirkelen tot ze uitgeput in de wasbak vallen. Dan gebruik ik maar geen zeep om mijn handen te wassen. Hij lijkt te genieten van de ochtenddouche met het koele spoelwater van mijn handen. Of zou ie er niet meer uit kunnen komen door de gladde wanden van de wasbak? Ik neem een stuk papier van de rol en probeer hem voorzichtig op te pakken. Maar dan wordt ie wel echt wakker en springt met een grote boog over de wastafel heen op de grond. Heh, daar liggen nog meer insecten. Het lijkt wel kerstmis!
Om bijna zes uur staat Gordon al te wachten bij de poort. Hij heeft om zes uur afgesproken om met Christof en zijn zoon Christof een dagje te gaan zeilen. Als we bij de boot aankomen staat senior Christof al te wachten. Junior is nog bezig om zijn vishengels uit hun eigen boot te halen. Ze hebben een paar weken geleden de boot van John gekocht maar nog nooit gezeild, alleen snelle visboten gehad. Ze hopen nu bij Gordon wat zeilervaring op te doen. Vader Christof is advocaat en gaat volgend jaar met pensioen. Zijn oudste zoon begon ook met een rechtenopleiding maar vond het toch niet leuk. Hij is toen een opleiding tot wildlife-ranger gaan doen. Hij werkt nu als tourleider in een exclusieve lodge. Tweemaal per dag rijdt hij met gasten door het wildpark en studeert hard, want de natuur is een onuitputtelijke bron van kennis. Hij is ook heel actief gaan fotograferen en filmen en heeft al veel op Facebook en Youtube gepost. Als we de koffie ophebben en de hengelspullen zijn aan boord maken we de boot los en varen de haven uit. We hijsen de zeilen, maar er staat nog geen 5 knopen wind en de deining is behoorlijk dus Gordon laat een motor bijstaan. De zeilen klapperen flink door de schommelingen van de boot. Zo varen we een uur de zee op, met de motor aan om vrij te blijven van de kust. Dan trekt de wind een beetje aan en de motor kan eindelijk uit. Hoewel de Yanmar fluisterzacht is heeft Gordon net als ik een hekel aan motorgeluid op het water. Door de druk van de wind in de zeilen stabiliseren ook de bewegingen van de boot. Ja, dat is pas varen! De zee is prachtig donkerblauw terwijl de kust langzaam in de verte steeds minder zichtbaar wordt. Junior heeft de hengels uitgelegd en senior haalt wat biertjes uit de koelkast. Gordon vertelt dat ze niet meteen de hengel uit de railingklem moeten halen wanneer ze beet hebben. Vorig jaar viste hij met Vaughn en toen die beet kreeg en de hengel greep werd ie door de vis zo overboord getrokken. Gordon gooide er snel een boei achteraan, maar de vis sleurde Vaughn door het water en dreigde hem zelfs onder te trekken tot ie het bezit van zijn dure hengel maar opgaf. Gordon zelf vist liever met een lijn op een rol die met een touw aan de boot vast zit en een dikke elastiek ertussen om de trekkracht van de vis op te vangen. Pas als de vis te moe wordt om tegen het elastiek te vechten haalt ie hem binnen. Dan moet je daar ook nog snel mee zijn anders wordt de vis door een haai gepakt en heb je alleen de kop nog aan de lijn hangen! We varen tot een uur door in Zuidoostelijke richting. Ik geniet van de weidse zee en zou wel gewoon door willen gaan. Maar zoals was voorspeld draait de wind naar Noordoost en neemt in kracht toe tot meer dan 15 knopen. Dan gaan we overstag en varen terug in de richting van de haven. We varen 6 knopen nu, maar door de achteropkomende golven lijkt het langzamer. Christof junior probeert verschillende soorten kunstaas aan zijn lijnen maar de vissen willen niet bijten. De boot vaart met de wind op 120 graden schuin van achteren het snelst en het rustigste in zijn bewegingen. We gaan onszelf maar tegoed doen aan het meegenomen eten. Wat heeft zo’n boot veel ruimte en comfort. Om drie uur trekt de lucht dicht. Het lijkt wel of een wolk invaren. Het is vochtige lucht. We gaan dichtbij de haven nog twee keer gijpen en varen om kwart over vier de haven binnen. Aangemeerd genieten we nog na op het brede achterdek terwijl er een flinke donderbui met bliksem losbarst die zorgt voor passende kerstverlichting. We praten en denken nog over onze levens zoals dat bij een kerstmis past. Er zijn soms wel drie bliksems tegelijk in de lucht en ook horizontale bliksem. Maar het regent niet.
Op eerste kerstdag zet ik de wekker op kwart voor vijf. Het begint net een beetje licht te worden. Ik maak mijn ontbijt en pak mijn zeilspullen. Dan ga ik nog net voor vertrek even naar de wc. In het putje van de wasbak zit een kikker: groen met witte strepen. Die heeft zich vast tegoed gedaan aan de insecten die snachts rond de lamp cirkelen tot ze uitgeput in de wasbak vallen. Dan gebruik ik maar geen zeep om mijn handen te wassen. Hij lijkt te genieten van de ochtenddouche met het koele spoelwater van mijn handen. Of zou ie er niet meer uit kunnen komen door de gladde wanden van de wasbak? Ik neem een stuk papier van de rol en probeer hem voorzichtig op te pakken. Maar dan wordt ie wel echt wakker en springt met een grote boog over de wastafel heen op de grond. Heh, daar liggen nog meer insecten. Het lijkt wel kerstmis!
Om bijna zes uur staat Gordon al te wachten bij de poort. Hij heeft om zes uur afgesproken om met Christof en zijn zoon Christof een dagje te gaan zeilen. Als we bij de boot aankomen staat senior Christof al te wachten. Junior is nog bezig om zijn vishengels uit hun eigen boot te halen. Ze hebben een paar weken geleden de boot van John gekocht maar nog nooit gezeild, alleen snelle visboten gehad. Ze hopen nu bij Gordon wat zeilervaring op te doen. Vader Christof is advocaat en gaat volgend jaar met pensioen. Zijn oudste zoon begon ook met een rechtenopleiding maar vond het toch niet leuk. Hij is toen een opleiding tot wildlife-ranger gaan doen. Hij werkt nu als tourleider in een exclusieve lodge. Tweemaal per dag rijdt hij met gasten door het wildpark en studeert hard, want de natuur is een onuitputtelijke bron van kennis. Hij is ook heel actief gaan fotograferen en filmen en heeft al veel op Facebook en Youtube gepost. Als we de koffie ophebben en de hengelspullen zijn aan boord maken we de boot los en varen de haven uit. We hijsen de zeilen, maar er staat nog geen 5 knopen wind en de deining is behoorlijk dus Gordon laat een motor bijstaan. De zeilen klapperen flink door de schommelingen van de boot. Zo varen we een uur de zee op, met de motor aan om vrij te blijven van de kust. Dan trekt de wind een beetje aan en de motor kan eindelijk uit. Hoewel de Yanmar fluisterzacht is heeft Gordon net als ik een hekel aan motorgeluid op het water. Door de druk van de wind in de zeilen stabiliseren ook de bewegingen van de boot. Ja, dat is pas varen! De zee is prachtig donkerblauw terwijl de kust langzaam in de verte steeds minder zichtbaar wordt. Junior heeft de hengels uitgelegd en senior haalt wat biertjes uit de koelkast. Gordon vertelt dat ze niet meteen de hengel uit de railingklem moeten halen wanneer ze beet hebben. Vorig jaar viste hij met Vaughn en toen die beet kreeg en de hengel greep werd ie door de vis zo overboord getrokken. Gordon gooide er snel een boei achteraan, maar de vis sleurde Vaughn door het water en dreigde hem zelfs onder te trekken tot ie het bezit van zijn dure hengel maar opgaf. Gordon zelf vist liever met een lijn op een rol die met een touw aan de boot vast zit en een dikke elastiek ertussen om de trekkracht van de vis op te vangen. Pas als de vis te moe wordt om tegen het elastiek te vechten haalt ie hem binnen. Dan moet je daar ook nog snel mee zijn anders wordt de vis door een haai gepakt en heb je alleen de kop nog aan de lijn hangen! We varen tot een uur door in Zuidoostelijke richting. Ik geniet van de weidse zee en zou wel gewoon door willen gaan. Maar zoals was voorspeld draait de wind naar Noordoost en neemt in kracht toe tot meer dan 15 knopen. Dan gaan we overstag en varen terug in de richting van de haven. We varen 6 knopen nu, maar door de achteropkomende golven lijkt het langzamer. Christof junior probeert verschillende soorten kunstaas aan zijn lijnen maar de vissen willen niet bijten. De boot vaart met de wind op 120 graden schuin van achteren het snelst en het rustigste in zijn bewegingen. We gaan onszelf maar tegoed doen aan het meegenomen eten. Wat heeft zo’n boot veel ruimte en comfort. Om drie uur trekt de lucht dicht. Het lijkt wel of een wolk invaren. Het is vochtige lucht. We gaan dichtbij de haven nog twee keer gijpen en varen om kwart over vier de haven binnen. Aangemeerd genieten we nog na op het brede achterdek terwijl er een flinke donderbui met bliksem losbarst die zorgt voor passende kerstverlichting. We praten en denken nog over onze levens zoals dat bij een kerstmis past. Er zijn soms wel drie bliksems tegelijk in de lucht en ook horizontale bliksem. Maar het regent niet.
-
26 December 2019 - 10:00
Ineke:
Weer een heel avontuur en een mooi kerstverhaal. Fijne 2e kerstdag, hier grijs... Gr. Ineke -
26 December 2019 - 10:24
Daan:
Mooi verhaal van die tentjes enzo, je lijkt wel een soort Willie Wortel met al jou bedenksels.
Het is hier 2e kerstdag, ik zit bij m'n dochter in Steenwijkerwold, 2 uur rijden vanuit het Westland, en dat is voor ons ook al ver weg :-)...,
Gr Daan
-
26 December 2019 - 13:07
KeepSmiling:
Weer heerlijk meegevaren. Sneu voor junior ondanks de verschillende soorten kunstaas. Volgende keer graag je beschrijving van een vangst ? Nu op weg naar orgelconcert in kerk te Wateringen door Jan van Westenbrugge. Gr Jan Schokker
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
