Single Handed. Dinsdag 10 woensdag 11
Door: Alfred Daniels
Blijf op de hoogte en volg Fred
11 Juli 2019 | Nederland, Nederland
Dinsdag 9 juli. Ik rij al vroeg naar de jachthaven en ga eerst in de winkel kijken wat voor soort katrolletjes ze verkopen. Ze zijn meer gespecialiseerd op vissers die met hun grote motorboten de zee op gaan dan op zeilers, maar ze hebben toch wel wat. Het beste dat ik kan vinden zijn kleine roestvrijstalen blokjes met een bronzen wieltje erin. Er zijn ook roestvrijstalen dubbelblokjes met twee kunststof wieltjes van een redelijke kwaliteit. Ik koop er voorlopig van allebei een om te proberen en te passen. Ik zie dat ze ook een aantal doppen met een slangstuk erin hebben binnengekregen. Die zijn bedoeld om op een benzine jerrycan te schroeven waardoor je de benzine kan oppompen. Ik kijk eerst of ze ook op de grote jerrycans passen die ik in de auto heb staan. Ja dat gaat. Dan koop ik er meteen een en ook 2,5 meter benzineslang en een pomp knijpbal. Zo, daarmee kan ik in ieder geval brandstof oppompen en overhevelen van een jerrycan naar de tank op de motor of naar een andere jerrycan op de boot of zelfs nog voor de auto. Bij de boot pas ik de slang. Die is precies goed van lengte. Als ik hem op de motor zelf aansluit zuigt de motor de brandstof dan omhoog? De hoogte is ongeveer een meter. Ik vraag het later aan Heyden en die denkt van niet. De jerrycan moet net zo hoog of hoger dan de motor staan of je moet een benzinepompje kopen en aansluiten op de motor. Nou ja, die jerrycandop met een slangaansluiting is in ieder geval ook te gebruiken om van de benzinedamp van die jerrycan af te komen, als een ontluchter met een slangetje naar buiten. Dan ga ik nu eerst verder met de windvaan. Het dubbele blokjes schroef ik met een beugeltje in het midden van de achterste beam. Even opletten dat de lijnen van de windvaan nergens tegenaan schuren. Zo, dat ziet er goed uit. Nu hoeven de lijnen alleen nog maar aan de helmstokken vastgezet te worden. Dan kijk ik naar het andere blokje. Ik probeer of een 5 mm dyneemalijn er mooi in loopt. Dat gaat wel goed denk ik. Dan ga ik naar de winkel om er nog een bij te kopen en maak van de twee katrollen een takeling om spanning op de voorste stag die naar de punt van de boegspriet loopt te kunnen zetten. Die stag moet mooi strak kunnen staan, maar ook vanuit de kuip losgezet kunnen worden anders kan ik de boegspriet niet intrekken. Vanaf de stag loopt de dyneemalijn nu eerst drie maal vertraagd naar de punt van de boegspriet, gewoon om de roestvrijstalen ogen en harpen die daaraan al zaten en daarna loopt de lijn langs de boegspriet naar de voorste beam om nog eens tweemaal vertraagd te worden door de takeling met blokjes. Zou ik nog zo’n takeling maken voor het voorlijk van de gewone fok? Ik ga puzzelen en vraag me af of die voorstag niet iets te lang daarvoor is. Dan ga ik eerst even wat eten in het curryrestaurantje en nadenken. Terug op de jachthaven koop ik er nog twee van die bronzen blokjes erbij en ik maak daar nog een takeling van. Dyneema is gemakkelijk om splitsen in te maken en ik heb er drie per takeling nodig. De breidel van de voorstag moet misschien nog iets omhoog en meer naast de boegspriet uitkomen en niet eronder of erboven. Ik ben nog een uur aan het puzzelen en alternatieven aan het uitproberen. Het begint al wat donker te worden en het is nu net lekker koel om nog even de tentjes op te zetten en te meten of ik van het schaduwdoek nog een paar kleine voor-en achterwandjes zou maken. Als die gemakkelijk aan het frame vastgezet kunnen worden kan ik tijdens het zeilen nog meer beschutting creëren. Ik heb nog een stuk hoge kwaliteit schaduwdoek dat groot genoeg is. Het beschermd goed maar je kunt er toch nog doorheen kijken en dempt dan ook het licht, zoals vitragegordijnen. Kijken of ik het zo economisch kan uitmeten dat er ook daarna nog een bruikbaar stuk overblijft. Het snijden kan later wel weer. Als laatste van de dag maak ik nog even een splits in een van de lijnen van de windvaan en ik leidt die lijnen naar de hoekpunten van de helmstokken. Dan is het echt helemaal donker en ik rij terug naar de camping en ga er even internetten en douchen en op bed liggend dit verhaal schrijven. Heel de dag bezig geweest maar toch weinig vooruitgang geboekt. Of juist wel, maar toont het niet zo? Vanmorgen had ik nog wel kunnen zeilen want er stond wat wind maar vanmiddag was die helemaal weggezakt. Dat gaat al een paar weken zo. Maar smorgens werk ik juist het meeste aan de boot omdat het dan nog een beetje koel is. Zou ik morgenochtend zelf een proefvaart maken en desnoods aan de mooringlijn afmeren als ik de haven in mijn eentje nog niet durf in te varen? Ik kan die boegspriet er ook nog wel even afhalen. Ik kan hem toch nog niet echt gebruiken omdat de hijslijn van de voorste zeilen nog klemvastzit in de top van de mast. Ik ga douchen en daarna loop ik met mijn klapstoeltje en een thermoskan thee naar de receptie om daar op de varanda de wifi te gebruiken. Maar het wordt snel kouder. De meer dan honderd foto’s uitzoeken bij de verhalen sinds 2011 lijkt me nu op mijn kleine schrempje van de Iphone teveel werk. Ik mail de websitebeheerder of hij die foto’s niet gewoon als een batch zichtbaar kan maken. Bij de caravan gaat de ventilatorkachel aan.
Woensdag 10 juli. Gaston heeft gelijk. Ik zou gewoon even vakantie moeten nemen in plaats van maar door te werken. Dus ik rij vanmorgen naar de boot en haal de boegspriet eraf en ook de windvaan eraf en zelfs de touwladder. Dat alles kost me nauwelijks drie minuten werk dus daar hou ik wel van. Dan haal ik het voorzeil en schoten uit de auto en tuig de boot op. Even pauze houden en nadenken of ik niks vergeet en dan start ik de motor: met een enkele trek aan het starttouw. Dat belooft veel betrouwbaarheid. Ik maak de aanmeerlijnen los behalve een en vaar achteruit tegen de wind de box uit. Toch raak ik nog even de punt van de stuurboordsteiger. Jammer, maar verder gaat het goed. Ik vaar het kanaal van de jachthaven in en hijs dan de zeilen terwijl de motor langzaam de boot voortduwt. Dan kan de motor uit en keer ik naar een voor-de-windse koers. Zo zeil ik heel langzaam de haven uit want er staat hier bijna geen wind. Maar VAYANA heeft weinig nodig om toch vooruit te gaan en is ook bij heel weinig snelheid nog wel redelijk bestuurbaar. We zeilen! Buiten de jachthaven loopt de wind op naar 2-3 Bf en blijk ik op dezelfde koers ineens aan-de-wind te varen. Door de vorm van de havenmond en de hoge bomen er omheen kan de wind hier vreemde kanten opgaan.! VAYANA loopt prima hoog aan de wind en ik haal de laatste strekdam tot het hoofdkanaal met nog een meter of tien ertussen. Ik kruis op tot het eind van de havenhoofden waar de zee begint en ga daarvoor drie keer moeiteloos overstag. Ook dat geeft een veilig gevoel. Ik moet wel zorgen dat de fokkeschoten steeds netjes liggen want die kinken nogal snel. De vallen zijn van hetzelfde materiaal. Ik heb deze lijnen hier in de winkel gekocht. Ik heb intussen uit Nederland traditionele katoenen schoten meegenomen en die ga ik er dan maar zo snel mogelijk opzetten. Hopelijk zijn ze lang genoeg. Aan het eind van de havenhoofden keer ik om en vaar bijna voor-de-wind terug. Nu vaar ik het brede kanaal naar de industriehaven in. Nog even de fok met de hand bak zetten. Daar zou ik op de lange afstand een hulplijntje naar een oogbout op de mastbeam kunnen zetten dan heb ik geen fokkeloet nodig. In drie lange slagen kruis ik weer terug naar de mond van de haven. Het gaat allemaal moeiteloos en ik hoef om overstag te gaan de fok niet eens bak te zetten. Eerst de fok losmaken en dan VAYANA haar eigen draaicirkel laten kiezen en dan een klein beetje extra roer geven dan gaat het moeiteloos en relatief snel voor een catamaran. Ik leg haar nog een keer helemaal stil tegen de wind in en ook dan is een heel klein beetje bakfok al voldoende om haar te laten doordraaien. Ik ben helemaal tevreden over de zeileigenschappen van dit ontwerp en het bewijst dat critici van Wharram designs in ieder geval met deze Tiki’s geen ervaring hebben of niet kunnen zeilen. Om nog iets meer ‘bite’ hoog aan de wind te hebben ga ik verder voorin zitten. Lekker zo’n boot die nog reageert op je eigen gewichtverplaatsing. Dat is actief zeilen. Ik probeer of ik een van de tentjes omhoog kan zetten, aan de loefzijde. Met een armbeweging komt het omhoog en ik hoef alleen een spanlijntje met een haakje vast te zetten. Het gaat zo gemakkelijk dat ik vergeet het te laten zakken bij het overstag gaan maar ook dat is geen echt probleem want er is geen giek die laag komt overzwaaien. Als het grootzeil dertig centimeter korter zou zijn of de mast dertig centimeter hoger zouden de tentjes er permanent op kunnen blijven. Er komt een grote sleper met volle vaart de haven in en die duwt een aantal flinke golven op. Ik besluit om die golven op de leizijde en dwars op de romp te laten komen, de slechtste hoek dus. Maar ook dat doet VAYANA moeiteloos. Doordat er geen kiel en geen zwaarden zijn rollen de golven er eenvoudig onderdoor zonder impact. Doordat ze zo breed is en de mast laag is heeft ze een heel laag zwaartepunt en slingert ze niet en is de beweging snel gedempt. Ook het gaffelzeil zonder giek absorbeert de schok zonder geklapper en er zwaait geen slingerende giek tegen je kop. Helemaal Wharram filosofie dus. Dan start ik de motor en laat ik de zeilen zakken. Oei twee lussen van het grootzeil aan de armen van de gaffel zijn losgescheurd. Wat is daar fout gedaan? Heb ik teveel kracht op de cunningham gezet of is de spanlijn naar de top van de gaffel iets te kort gemaakt? De stiksels zijn niet kapot, het band zelf is gebroken. Het ziet er ook uit als dunne kwaliteit. Morgen verder naar kijken. De motor stuwt de boot met flinke snelheid het kanaal in. Ik ben wel blij dat Christiaan even naar de punt van mijn steigertje loopt om de spring daar aan te pakken. Dat in- en uitvaren in die box is nog het meest risicovol. Sommige jachten hebben een eigen box en die aan de binnenkant bekleed met stootkussens maar deze box heeft overal harde randen. Dan ruim ik alles op en doe de fok en de schoten met katrollen terug in de auto. Er wordt toch nog een zeilwedstijdje georganiseerd op woensdagavond, maar de wind is nagenoeg weg en ze maken er een zeil/motor puzzeltocht van. Zoek en vind de drijvende boeitjes met een bierflesje eraan. Het doet me er wel aan herinneren dat ik batterijen in mijn hand noodsignaal lamp moet doen. Als alles klaar is ga ik naar de bar om wat te eten met een biertje erbij. Terwijl ik wacht op het eten begin ik dit verhaal te schrijven. Dan komen de ‘zeilers’ terug en praat ik nog lang met Piet en Hester. Ze vinden het leuk om wat foto’s van Nederland te zien. Ze wonen zelf ook prachtig op een uur rijden van Kruger.
Woensdag 10 juli. Gaston heeft gelijk. Ik zou gewoon even vakantie moeten nemen in plaats van maar door te werken. Dus ik rij vanmorgen naar de boot en haal de boegspriet eraf en ook de windvaan eraf en zelfs de touwladder. Dat alles kost me nauwelijks drie minuten werk dus daar hou ik wel van. Dan haal ik het voorzeil en schoten uit de auto en tuig de boot op. Even pauze houden en nadenken of ik niks vergeet en dan start ik de motor: met een enkele trek aan het starttouw. Dat belooft veel betrouwbaarheid. Ik maak de aanmeerlijnen los behalve een en vaar achteruit tegen de wind de box uit. Toch raak ik nog even de punt van de stuurboordsteiger. Jammer, maar verder gaat het goed. Ik vaar het kanaal van de jachthaven in en hijs dan de zeilen terwijl de motor langzaam de boot voortduwt. Dan kan de motor uit en keer ik naar een voor-de-windse koers. Zo zeil ik heel langzaam de haven uit want er staat hier bijna geen wind. Maar VAYANA heeft weinig nodig om toch vooruit te gaan en is ook bij heel weinig snelheid nog wel redelijk bestuurbaar. We zeilen! Buiten de jachthaven loopt de wind op naar 2-3 Bf en blijk ik op dezelfde koers ineens aan-de-wind te varen. Door de vorm van de havenmond en de hoge bomen er omheen kan de wind hier vreemde kanten opgaan.! VAYANA loopt prima hoog aan de wind en ik haal de laatste strekdam tot het hoofdkanaal met nog een meter of tien ertussen. Ik kruis op tot het eind van de havenhoofden waar de zee begint en ga daarvoor drie keer moeiteloos overstag. Ook dat geeft een veilig gevoel. Ik moet wel zorgen dat de fokkeschoten steeds netjes liggen want die kinken nogal snel. De vallen zijn van hetzelfde materiaal. Ik heb deze lijnen hier in de winkel gekocht. Ik heb intussen uit Nederland traditionele katoenen schoten meegenomen en die ga ik er dan maar zo snel mogelijk opzetten. Hopelijk zijn ze lang genoeg. Aan het eind van de havenhoofden keer ik om en vaar bijna voor-de-wind terug. Nu vaar ik het brede kanaal naar de industriehaven in. Nog even de fok met de hand bak zetten. Daar zou ik op de lange afstand een hulplijntje naar een oogbout op de mastbeam kunnen zetten dan heb ik geen fokkeloet nodig. In drie lange slagen kruis ik weer terug naar de mond van de haven. Het gaat allemaal moeiteloos en ik hoef om overstag te gaan de fok niet eens bak te zetten. Eerst de fok losmaken en dan VAYANA haar eigen draaicirkel laten kiezen en dan een klein beetje extra roer geven dan gaat het moeiteloos en relatief snel voor een catamaran. Ik leg haar nog een keer helemaal stil tegen de wind in en ook dan is een heel klein beetje bakfok al voldoende om haar te laten doordraaien. Ik ben helemaal tevreden over de zeileigenschappen van dit ontwerp en het bewijst dat critici van Wharram designs in ieder geval met deze Tiki’s geen ervaring hebben of niet kunnen zeilen. Om nog iets meer ‘bite’ hoog aan de wind te hebben ga ik verder voorin zitten. Lekker zo’n boot die nog reageert op je eigen gewichtverplaatsing. Dat is actief zeilen. Ik probeer of ik een van de tentjes omhoog kan zetten, aan de loefzijde. Met een armbeweging komt het omhoog en ik hoef alleen een spanlijntje met een haakje vast te zetten. Het gaat zo gemakkelijk dat ik vergeet het te laten zakken bij het overstag gaan maar ook dat is geen echt probleem want er is geen giek die laag komt overzwaaien. Als het grootzeil dertig centimeter korter zou zijn of de mast dertig centimeter hoger zouden de tentjes er permanent op kunnen blijven. Er komt een grote sleper met volle vaart de haven in en die duwt een aantal flinke golven op. Ik besluit om die golven op de leizijde en dwars op de romp te laten komen, de slechtste hoek dus. Maar ook dat doet VAYANA moeiteloos. Doordat er geen kiel en geen zwaarden zijn rollen de golven er eenvoudig onderdoor zonder impact. Doordat ze zo breed is en de mast laag is heeft ze een heel laag zwaartepunt en slingert ze niet en is de beweging snel gedempt. Ook het gaffelzeil zonder giek absorbeert de schok zonder geklapper en er zwaait geen slingerende giek tegen je kop. Helemaal Wharram filosofie dus. Dan start ik de motor en laat ik de zeilen zakken. Oei twee lussen van het grootzeil aan de armen van de gaffel zijn losgescheurd. Wat is daar fout gedaan? Heb ik teveel kracht op de cunningham gezet of is de spanlijn naar de top van de gaffel iets te kort gemaakt? De stiksels zijn niet kapot, het band zelf is gebroken. Het ziet er ook uit als dunne kwaliteit. Morgen verder naar kijken. De motor stuwt de boot met flinke snelheid het kanaal in. Ik ben wel blij dat Christiaan even naar de punt van mijn steigertje loopt om de spring daar aan te pakken. Dat in- en uitvaren in die box is nog het meest risicovol. Sommige jachten hebben een eigen box en die aan de binnenkant bekleed met stootkussens maar deze box heeft overal harde randen. Dan ruim ik alles op en doe de fok en de schoten met katrollen terug in de auto. Er wordt toch nog een zeilwedstijdje georganiseerd op woensdagavond, maar de wind is nagenoeg weg en ze maken er een zeil/motor puzzeltocht van. Zoek en vind de drijvende boeitjes met een bierflesje eraan. Het doet me er wel aan herinneren dat ik batterijen in mijn hand noodsignaal lamp moet doen. Als alles klaar is ga ik naar de bar om wat te eten met een biertje erbij. Terwijl ik wacht op het eten begin ik dit verhaal te schrijven. Dan komen de ‘zeilers’ terug en praat ik nog lang met Piet en Hester. Ze vinden het leuk om wat foto’s van Nederland te zien. Ze wonen zelf ook prachtig op een uur rijden van Kruger.
-
11 Juli 2019 - 13:10
Gaston:
Hoera !,
Je hebt gezeild, fantastisch gevoel zo voor de eerste keer met een boot die je eigenlijk nog niet kent.
Maar de maidentrip is goed en nu langere vaarten.
Gefeliciteerd.
Gaston
-
12 Juli 2019 - 14:06
Fi:
Wat fijn dat alles loopt zoals je had gehoopt. Het klinkt als een heerlijke boot die je goed in je eentje kunt zeilen. Veel behouden vaarten gewenst!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
