Enkel verstuikt - Reisverslag uit Johannesburg, Zuid-Afrika van Fred Daniels - WaarBenJij.nu Enkel verstuikt - Reisverslag uit Johannesburg, Zuid-Afrika van Fred Daniels - WaarBenJij.nu

Enkel verstuikt

Door: Alfred Daniels

Blijf op de hoogte en volg Fred

05 December 2017 | Zuid-Afrika, Johannesburg

Dinsdag 4 december. De dagen vliegen om, als ik het niet meteen opschrijf weet ik al niet meer wat ik de laatste twee of drie dagen gedaan heb. Oh ja, zondag heb ik van twee stroken Balau van een centimeter dik en 140 cm lang een aantal korte stukken gezaagd. De beams zijn van Meranti hout en dat deukt in onder grote druk. Dus op het Meranti ga ik deze Balau plankjes leggen en de lashings gaan daar straks overheen. De bovenkant van de beams is boogvormig dus moet ik ook voorkomen dat de touwen zouden afglijden als er rek in zou komen. Dus moet er op de Balauplankjes ook nog een tweede laag maar dan over de helft van het plankje zodat er een opstaande kant ontstaat waar het touw niet overheen kan wegglijden. Ik meet alles op en zaag het af. Dan ga ik naar de Yamaha dealer. De baas is er zelf. Hij blijkt toch geen 5 pk te kunnen leveren. Wel komt er over een week of drie hopelijk een voorraadje 4 pk's binnen bij de importeur in Durban. Hij kan nu wel een 8 pk leveren. Nou, dat is wel vreemd en niet wat ze eerst gezegd hadden. Die 8 pk is wel heel krachtig maar ook de helft duurder en veel zwaarder en verbruikt veel meer en heeft een keerkoppeling in plaats van 360 graden draaien. Bovendien is ie of zeer gewild dus heel gevoelig voor diefstal. Ik had juist kleine motortjes willen hebben die net te klein zijn voor een hebberige dief en die ik met een handje eraf kan tillen en dan binnen in de boot gelegd kunnen worden. Dan is het net of er geen motor aan de boot hangt behalve als ik ze hard nodig heb.
Die vier pk's zijn hetzelfde als de vijf pk's qua cylinderinhoud ( 103 cc),maar de brandstof toevoer is minder. Waarom de fabrikanten dat doen is mij een raadsel. Voor gewoon een haventje invaren zal het dus op mijn boot niks uitmaken, maar wat als ik echt kracht nodig heb om weg te varen uit stroming? Twee keer vier pk wordt wel erg duur. Ik weet het nog niet en hij heeft ze nog niet. Mijn twee kleine motortjes die ik thuis heb liggen wordt weer een optie. Dan ga ik wat eten bij het curry restaurantje en een lekker mango- ijsje voor toe. Dan naar de supermarkt en vroeg terug naar de caravan. Daar werk ik nog aan een van de motorophangingen en maak die sterker voor geval er een motor zou aankomen die sterker is dan de 2,5 pk waarop ik ze gebouwd had. Een 8 pk lijkt me hier niet zomaar opgeschroefd te kunnen worden een 4 of 5 nog net wel.
Maandag maak ik het toegangsdeurtjes tot de kajuit van de bakboordromp af. Dat is een preciesiewerkje. Dan ook de glijders waar het kajuitluik op moet komen. Het was veel werk om ze maken in de timmerfabriek en het meeste preciesiezaagwerk is door de voorman zelf gedaan. Nu op lengte maken. Ik kies ervoor om het kajuitluik net achter de rails op het kajuitdak te laten rusten, dus niet op de rails zelf. Zo valt het luik als in een slot. Je moet eerst de voorkant optillen of opduwen en dan pas kun je het naar voren schuiven. Het glijdt dan op de houten rails maar die zijn van Balau. Nog kijken hoe ik de railsen vast ga zetten want die railsen zijn ook een versteviging van het kajuitdak zelf. Het begint te regenen en ik hou op. Als ik terugloop naar de auto glij ik uit op een soort kunsstof plaat die onzichtbaar onder de dennennaalden lag. (Eucaliptusnaalden) Ik maak een flinke smak en voel meteen dat mijn enkel verstuikt. Dat doet zo'n pijn dat ik even dacht dat ik hem gebroken had. Als ik weer overeind sta ruim ik hinkelend de spullen op en ga naar de supermarkt en daarna naar de camping. Ik heb een enkelbrace in de auto liggen en gelukkig weet ik nog waar. Dat helpt. Bij de caravan hoef ik niet meer dan een paar passen te lopen om te barbequen en daarna ga ik naar bed. Het blijft regenen en zelfs de hele nacht door.
Vanmorgen heel rustig aangedaan. Op mijn bed liggend de terugreis proberen te boeken. Toen ik eindelijk bij de betaling aankwam ging de eerste betaling niet door volgens de site en de tweede ook niet en toen vroeg de KLM website om mijn pincode van de creditcard. Daar schrik ik even van. Ik heb meteen gecanceld en de site afgesloten en gewist. Is dat normaal dat een luchtvaartmaarschappij om een pincode vraagt? Dat is nu mijn vijfde incident met de KLM in twee jaar tijd. Het regent nog tot een uur of twee in de middag en ik ga de plankjes die onder de lashings moeten komen alvast rondschuren met de schuurschijf op de boormachine. Dat kan ik bij de caravan doen. Dan maak ik de handgreep rails die op de voor- en achterdekjes moeten komen op maat en ik boor er kleine gaatjes door en door zodat ik straks van bovenaf door de rails en de dekjes heen kan boren en dan van onder de dekjes de boorgaten kan zien zodat ik weet waar ik moet gaan schroeven. Die gaatjes aan de bovenkant vul ik daarna wel weer met epoxy. Als het droog wordt ga ik naar de boot en kijk hoe de Balauplankjes onder de lashings passen. Dat gaat goed komen. Dan rij ik door naar de Thaise massagesalon bij de tweede haven. Kunnen zij ook traditionele Thaise drukpunt massage? Niet alleen mijn enkel doet nog behoorlijk pijn, maar ook mijn knie gewricht is flink onder stress gekomen en ik voel het ook in mijn rug en nek. Over een half uur hebben ze tijd. De Thaise familie komt uit Surin. Een van de twee vrouwen is getrouwd met een zuidafrikaanse man. Ja, ze zijn zeker gequalificeerd om een traditionele Thaise massage te geven. Dat vind ik belangrijk want niet alleen is zo'n massage een heel pijnlijke ervaring, maar ze kunnen ook schade veroorzaken. Alsof ik nog niet genoeg pijn had lig ik nu ook nog een uur lang een behandeling te ondergaan die Amnesty International zou afkeuren als het in Guantanamo Bay gebeurde. Ik heb heel wat liggen kreunen, maar ik weet hoe goed het voor je is en kom als herboren maar buiten lopen. Zelfs de enkelpijn is bijna weg en alle stijve spieren zijn weer ontspannen. In Thailand wordt deze massagetechniek onderwezen in de tempel van het koninklijk paleis in Bangkok en veel ziekenhuizen hebben zo'n Thaise fysiotherapeut in dienst. Ik ga terug naar de camping en ga koken en mijn verhaal schrijven.

Reageer op dit reisverslag

Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley

Fred

Een photo zegt meer dan 1000 woorden. Zie mijn photosite op Flickr.com/photos/AlfredDaniels. Gymn. B. Sociale- en Culturele Antropologie in Leiden. Vele jaren in Azie: India, Maleisie; Thailand. Onderzoek bij jagers/verzamelaarsvolken. Zeven jaar gereisd in de Verenigde Staten. Nu op reis voor een nog onbekend aantal jaren in Afrika. Op zoek naar het Paradijs: nog niet gevonden. Wel gevonden: het wonder op de planeet Aarde. onderstaand artikel n.a.v interview door Alfons de Wit. Alfred Daniels zoekt naar de oorsprong van het leven. Alfred Daniels maakte, na het behalen van zijn Gymnasium bêta-diploma een opmerkelijke keuze. Waar een studie medicijnen; mechanica of natuurkunde voor de hand zou hebben gelegen, koos hij voor culturele antropologie. “Ik was geboeid geraakt door de vraag waar het leven vandaan is gekomen en hoe de mensheid zich ontwikkeld heeft. Dan kun je de verhalen lezen van archeologen, die vaak moeten uitgaan van allerlei ver- en vooronderstellingen, maar je kunt ook zelf gaan kijken bij de jagers- en verzamelaarsvolken. Dat zijn volken die in de manier waarop ze met de natuur omgaan nog het dichtst bij de oorsprong van het menselijk leven zijn gebleven. Er zijn nog een paar kleine groepjes over in de wereld. Kijk, toen ik nog studeerde in Leiden bestonden er al wel onderzoeken waarbij enkele individuen van zulke jagers-en verzamelaarsvolken buiten hun woon- en leefgebied zijn onderzocht. Die waren meegenomen naar de beschaafde wereld en die heeft men toen geprobeerd te interviewen en hun taal en hun verhalen op te schrijven. Als je echter een beeld van hun leefomstandigheden wil krijgen dan zul je de mensen ook in hun leefomgeving moeten observeren. Of dat gevaarlijk is? Ik weet het niet. Je moet ze met open blik tegemoet treden en primitief kunnen leven. Gelukkig hebben we nu ook moderne medicijnen en snel vervoer voor als het mis gaat. Kijk zij hebben ook een bepaald comfort in hun leven, maar dat zit in kleine dingen en alleen als je met hen samenleeft kun je daar ook van genieten: lekkere dingetjes om te eten, een heerlijk beschut plekje om te slapen. Ze leven in kleine groepen van maximaal 35 mensen die van bladeren en takken een hutje bouwen. Als het voedsel, dat ze rond hun kampje verzamelen, begint op te raken pakken ze hun spullen op hun rug en maken ze een nieuw kamp een paar kilometer verderop. Als mens kijken ze echt door je heen. Ze hoeven niets van jou, dus het persoonlijke contact is alles voor hen. In Maleisie is zo' n groep waarvan bekend was dat ze zo schuw waren dat je er alleen maar lege dorpjes kon zien, waaruit de mensen weggelopen waren. Ik werd daar onmiddellijk geaccepteerd en toen ik vroeg waarom ze niet weggelopen waren toen ze mij zagen komen, zeiden ze ‘Als je ogen het zelfde uitstralen als je hart, dan kunnen we wel met je omgaan’. Misschien is dat bij mij het geval, want ik heb nog nooit problemen gehad om contact te leggen met zulke volken. Daniels ging op zijn twintigste al, over land, naar India. “in dat deel van Azie zitten nog wel 200 stammen, volken. Bovendien is India een van de oudste en meest invloedrijke culturen in Azie, met een grote diepgang. Op de universiteit ontmoette ik mijn vriendin Corry van der Sluijs, waarmee ik jarenlang samen heb gereisd. Helaas is zij in 2002 aan kanker overleden en sinds die tijd ga ik weer alleen op pad. Begin van dit jaar ben ik naar Afrika gegaan. Ik heb tweedehands een auto gekocht waarmee ik in de bush uit de voeten kan en ik ben eerst door het Krugerpark getrokken en daarna vooral in de Kalahariwoestijn. In zuidelijk Afrika leven de San of bosjesmannen. Er liggen ook nog savannegebieden, waarvan gedacht wordt dat het de omgeving is waar in de oudheid de eerste mensen rechtop zijn gaan lopen. Ook de dieren waarop ze gejaagd hebben zijn daar nog in het wild te observeren. Ja, de eerste mensen hebben zich ontwikkeld in Afrika; alle opgravingen wijzen daarop. Hoe zij hun eigen wereld beleven, dat is nu mijn belangrijkste thema. Het grootste verschil met ons is dat ze leven in een organische verbondenheid met hun omgeving. Alles in hun omgeving heeft een levende ziel en hoewel alles voortdurend van vorm verandert: alles groeit, alles beweegt, blijft het dezelfde ziel houden. Door de kracht van hun eigen ziel hebben ze mentaal invloed op hun omgeving. Daardoor hebben ze een volledig vertrouwen in de natuur en leven met de zekerheid dat ze altijd genoeg zullen hebben. Als ze bedreigd zouden worden of als er te weinig regen valt, dan trekken ze weg naar een ander deel van de natuur. Ze bezitten weinig maar ze hebben het gevoel dat alles om hen heen voor hen is. Het is inderdaad dichtbij het paradijs” Daniels doet zijn werk volledig onbetaald en ontvangt van geen enkele instantie subsidie. “Het zou wel lekker zijn, maar ik kan mezelf financieel net overeind houden. Ik ga wel naar internationale conferenties, maar ik heb voor mijn werk nog nooit iets gevraagd en ook nog nooit gesolliciteerd. Mijn manier van leven heeft als voordeel dat ik me geen zorgen hoef te maken voor een carrière, ik hoef geen baas naar de mond te praten, en niemand te overtuigen van het nut van wat ik doe. Ik doe dus precies datgene waarvan ik vind dat dat belangrijk is en dat dat nodig is. Daardoor kijk ik ook heel open naar de wereld om mij heen en vaak loop ik tegen zaken aan waarvan ik denk ‘dat niemand daar nou nog is opgekomen’. Als ik het dan belangrijk vind breng ik het onder de aandacht en kunnen degenen wiens baan dat is er misschien iets aan doen. Zo werd laatst een hele grote milieuconferentie gehouden in Kopenhagen. Ik kreeg het programma in handen en zag dat er geen woord in stond over flairs, dat zijn affakkelinstallaties op gas- en olievelden. Die staan 24 uur per dag te branden en roet uit te stoten. Ze brengen methaangas tot heel hoog in de atmosfeer, waar het niet kan uitregenen. Methaan is 23 keer slechter voor het broeikaseffect dan CO2. Ik heb een mail gestuurd naar de VN organisatie die verantwoordelijk was voor toezicht op de olie-en gasbronnen. Met de milieuconferentie in het vooruitzicht moesten ze wel met een standpunt komen. Twee weken na mijn mail was er 200 miljoen beschikbaar om het flair probleem op te lossen. Zo heb ik ook indertijd iedereen die ik kende gewaarschuwd om niet naar Afghanistan te gaan. Het is een wespennest daar. Ik ben zelf in 1975, toen er nog geen sprake van oorlog was, een maand door Afghanistan gereisd. Sindsdien bleef ik de ontwikkelingen daar enigszins volgen. De oorlog daar gaat volgens mij helemaal niet om Taliban of El Queda of om de ontwikkeling van vrouwen en arme mensen. Het gaat om wegvallende defensie budgetten aan het einde van de koude oorlog. Verder praat niemand erover waar de heroine van Afghanistan blijft. Het land is de grootste heroine producent ter wereld. Kofi Annan heeft eens gezegd dat er in de handel in verboden drugs in de wereld evenveel geld omgaat als in de autoindustrie van Europa en Amerika tesamen. Ook schijnt niemand te weten dat er grote olie -en gas voorraden gevonden zijn in het noordoosten van Afghanistan in het midden van de jaren zeventig, waarna er een stammenstrijd om de macht (contracten) ontstak. Ik heb er ook voor gewaarschuwd dat een enkele muntsoort voor heel Europa het onmogelijk maakt om verschillen in welvaartsontwikkeling tot uitdrukking te brengen, zoals voorheen gebruikelijk was door middel van inflatie van een muntsoort. Daarom waren de Peso, de Lira en de Dragme zoveel minder waard dan de D-mark en de Gulden. Het risico dat de ondernemers snel en flexibel konden incalculeren wordt nu dus afgewenteld op de overheid die geen ander middel beschikbaar heeft dan het door te schuiven op de belastingbetaler. Helaas wilde men naar deze adviezen indertijd niet luisteren, hoewel velen moeten hebben begrepen dat ik gelijk had. Het zal een kwesties van eigenbelang en geld zijn: mooie baantjes voor mensen met veel ego en een middelmatig verstand, wat ze echt niet opgeven voor het algemeen belang, ook al worden ze betaald om juist dat te behartigen. Zulk soort ongevraagde en onbetaalde adviezen doe ik de laatste twintig jaar wel een paar keer per jaar; soms met de politiek, soms met de ontwikkeling van onze samenleving of wat goed is voor ons allemaal." Alfred Daniels kijkt uit naar de maand december. Dan pakt hij weer zijn rugzak om voor enkele maanden af te reizen naar Afrika, op zoek naar nieuwe inzichten in het ontstaan en de ontwikkeling van de mensheid. Ik begrijp het leven nu wel veel dieper dan 30 jaar terug, maar het blijft een wonder en een passie om er zoveel mogelijk van te leren. ” Wie zijn reizen in Afrika wil volgen moet blijven kijken op de weblog: freddaniels.waarbenjij.nu

Actief sinds 26 Dec. 2010
Verslag gelezen: 703
Totaal aantal bezoekers 344160

Voorgaande reizen:

27 December 2010 - 15 Augustus 2023

Zuidelijk Afrika

Landen bezocht: